FANDOM


Вёска Дваранінавічы, альбо цяпер Старыя Дваранінавічы, знаходзіцца ў Паўлавіцкім сельсавеце Кіраўскага раёну Магілёўскай вобласці за 18 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтру недалёка ад аўтадарогі Бабруйск-Рагачоў.

Дваранінавічы (Dworaninowicze) вядомыя як сяло Бабруйскай воласці Рэчыцкага павету Менскага ваяводства ад 1560 году. У 1621 годзе было 14 дымоў, у 1639 годзе тут дзейнічала праваслаўная Святаюр’еўская царква. У 1793 годзе вёска адышла да Расійскай імперыі, увайшоўшы ў Бабруйскі павет Менскай губерні. У 1778 годзе вёска ўваходзіла ў склад маёнтку Рыньня Юзафа Прушаноўскага, у ёй дзейнічала царква, працавала “карчма з сенцамі”.

У 1839 годзе Святаюр’еўскя царква была пераведзеная з уніяцтвва ў праваслаўе. У 1875 годзе яна была пазбаўленая статусу парафіяльнай і ўвайшла ў склад Міхалёўскага прыходу. У 1885 годзе ў Дваранінавічах было 33 двары і 330 жыхароў, дзейнічаў вятрак. У 1897 годзе вёска была ў Бортніцкай воласці Бабруйскага павету, у ёй налічвалася 85 двароў і 587 жыхароў. Побач існаваў аднайменны пасёлак з трох двароў з 11 жыхарамі. У 1907 у Дваранінавічах ужо было 104 двары і 728 жыхароў, у наёмным памяшканні дзейнічала земская школа. У 1917 колькасць двароў была 112, жыхароў – 732.

У 1920-я гады на базе земскай паўстала чатырохгадовая школа, у якой у 1923 годзе навучалася 103 вучні. У 1926 была адчыненая хата-чытальня, у 1929 – арганізаваны калгас “Прамень Савета”. Падчас другой сусветнай вайны ў траўні 1944 году немцы жыўцом спалілі ў вясковай лазні 23 чалавекі. Яшчэ 19 вяскоўцаў загінулі на фронце.

У 1959 годзе ў вёсцы жыло 586 чалавек, у 1986 – 234, было 120 гаспадарак, дзейнічалі клуб, бібліятэка, крама, фельчарска-акушэрскі пункт. Самі Дваранінавічы ўваходзілі ў калгас «Чырвоны баец» з цэнтрам у в ёсцы Паўлавічы. У 2002 годзе тут было 83 гаспадаркі і 195 жыхароў. Па стане на 2007 год у Старых Дваранінавічах пражывае 163 чалавекі, налічваецца 69 гаспадарак, працуюць фельчарска-акушэрскі пункт і крама.

Аснову вёскі складае прамалінейная вуліца, арыентаваная з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Паралельна да яе на поўнач праходзіць яшчэ адна кароткая вуліца. Забудова вёскі пераважна двухбаковая, драўляная, з адвольнай расстаноўкай сядзіб .

Инветарь фольварка Рыни, Рѣчицкаго повѣта, и его волости, Іосифа Прушановскаго. № 66 – 1778 г. Апрѣля 23. // Акты, издаваемые Виленскою коммиссіею для разбора древнихъ актовъ. Том XXV. Инветари староствъ, имѣній, фольварковъ и деревень за вторую половину XVIII вѣка (1751-1789). – Вильна, 1910.

Старыя Дваранінавічы // Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.6. кн.2. Магілёўская вобласць / Гал. рэд. Г. П. Пашкоў. — Мн., 2009. — С. 57.